Dr. Fukushi Masaichi: Kisah Pakar Patologi Yang Mengumpul Kulit Bertatu Yakuza

Ada seorang doktor dalam sejarah yang namanya boleh membuatkan bulu roma meremang.

Beliau tidak membunuh atau menyeksa orang, tetapi beliau mempunyai hobi dan obsesi yang sangat pelik serta tidak masuk akal bagi orang biasa.

Beliau mengumpul kulit manusia, khususnya kulit yang mempunyai tatu tradisional daripada ahli Yakuza.

📍 Tokyo, Jepun. 1878–1956.

Nama beliau ialah Dr. Fukushi Masaichi, seorang doktor dan saintis pakar patologi.

Latar Belakang Akademik & Penemuan Sifilis

Dr. Fukushi merupakan lulusan berprestij dari Tokyo Imperial University of Medicine dan pernah melanjutkan pelajaran perubatan di Jerman. Beliau juga merupakan salah seorang pengasas Persatuan Patologi Jepun (Japanese Pathological Society).

Pada peringkat awal kerjayanya, kajian saintifik beliau tertumpu kepada penyakit sifilis—khususnya bagaimana jangkitan tersebut merosakkan saluran aorta dan kelenjar tiroid.

Namun, satu penemuan yang tidak disengajakan telah mengubah seluruh hala tuju hidupnya.

Beliau menyedari bahawa dakwat tatu pada kulit manusia mampu memusnahkan tisu parut yang disebabkan oleh penyakit sifilis. Kulit pesakit yang asalnya rosak dan berparut bertukar menjadi licin semula selepas kawasan tersebut ditatukan.

Penemuan aneh ini mencetuskan rasa ingin tahu yang mendalam dalam diri Dr. Fukushi, yang akhirnya bertukar menjadi sebuah obsesi seumur hidup terhadap seni cacahan kulit.

Kajian Bermula di Hospital Mitsui Memorial (1907)

Pada tahun 1907, Dr. Fukushi mula melakukan kajian serius tentang tatu ketika berkhidmat di Hospital Mitsui Memorial di Tokyo.

Pada zaman tersebut di Jepun, seni tatu dipandang serong oleh golongan elit dan sangat sinonim dengan golongan marhaen, buruh kasar, serta individu yang mempunyai rekod jenayah atau masalah mental.

Di situlah beliau bertemu dengan ramai pesakit bertatu dan mula mendokumentasikan seni lukisan pada tubuh mereka secara sistematik. Beliau kerap meluangkan masa mendekati komuniti ini, malah sering berkunjung ke rumah mandi awam (sento) semata-mata untuk melihat karya seni tersebut dari jarak dekat.

Ketaksuban Mendalam Terhadap Seni Tradisional Irezumi

Semakin mendalam pemerhatiannya, Dr. Fukushi menjadi sangat tertarik dengan irezumi, iaitu seni tatu tradisional Jepun yang dicacah menggunakan teknik manual jarum buluh atau keluli (tebori).

Beliau paling terpukau dengan bentuk irezumi bodysuit yang mencakupi seluruh badan—bermula dari leher, bahu, dada, belakang, hinggalah ke pergelangan kaki.

Bagi Dr. Fukushi, lukisan naga, bunga sakura, pahlawan samurai, dan dewa mitologi pada tubuh ini bukan sekadar lambang dunia jenayah bawah tanah. Ia merupakan rekod sejarah hidup, khazanah kesenian budaya yang agung, serta simbol ketahanan mental penderitanya yang semakin ditelan zaman moden Meiji.

Menyedari bahawa mahakarya seni yang bernilai tinggi ini akan lenyap dan hancur di bawah tanah sebaik sahaja pemiliknya mati dan dikebumikan, beliau membuat satu keputusan yang luar biasa.

Perjanjian Membiayai Kos Tatu Demi Hak Pemeliharaan Seni

Dr. Fukushi mendekati individu yang mempunyai tatu yang cantik—kebanyakannya ahli kumpulan Yakuza dan buruh pelabuhan—lalu menawarkan satu perjanjian yang tidak pernah dibuat oleh mana-mana doktor sebelum ini.

Sekiranya mereka membenarkan beliau menyimpan dan mengawet kulit bertatu tersebut selepas mereka meninggal dunia kelak, Dr. Fukushi akan membiayai segala kos perbelanjaan untuk menyiapkan baki tatu pada tubuh mereka semasa mereka masih hidup.

Pada waktu itu, menamatkan sebuah karya tatu penuh mengambil masa bertahun-tahun dan memerlukan kos wang yang amat tinggi. Bagi mereka yang tidak berkemampuan, tawaran Dr. Fukushi disambut dengan gembira. Mereka bersetuju membiarkan kulit mereka dilapah dan diawetkan selepas mati demi memastikan hasil seni pada tubuh mereka kekal abadi.

Prosedur Pengawetan Halus & Pembingkaian Spesimen Muzium

Apabila seseorang penderma meninggal dunia, Dr. Fukushi akan mengambil mayat tersebut dan memulakan proses pengawetan dengan teknik pembedahan yang amat teliti.

Beliau akan melapah kulit mayat secara perlahan-lahan sebelum mengikis lapisan tisu lemak dan urat saraf yang tinggal agar kulit tidak membusuk.

Kulit tersebut kemudiannya diregangkan dengan berhati-hati untuk dikeringkan atau direndam di dalam larutan kimia pengawet khas. Selepas proses itu selesai, kulit bertatu dibentangkan di atas kain dan dibingkaikan di dalam bingkai kayu berkaca seperti bahan pameran muzium seni halus.

Hasil ketekunannya, Dr. Fukushi sangat dihormati dalam kalangan komuniti pembuat tatu tradisional (horishi). Beliau sering dijemput menjadi juri pakar dalam pertandingan dan pameran tatu kerana kepakarannya yang tiada tandingan dalam menilai kualiti dakwat serta garisan irezumi.

Rajah 1

Kehilangan Misteri Beg Koleksi di Chicago (1918)

Walaupun koleksi Dr. Fukushi semakin berkembang, terdapat satu nota gelap dan misteri yang menyelubungi hidupnya.

Pada tahun 1918, beliau telah membawa sebahagian daripada spesimen kulit bertatu terbaiknya dalam rangka lawatan akademik ke Amerika Syarikat bagi memperkenalkannya kepada para pakar perubatan barat.

Namun malangnya, salah sebuah beg pakaian beliau yang mengandungi koleksi kulit bertatu yang amat berharga telah hilang atau dicuri ketika beliau berada di Chicago.

Walaupun satu ganjaran wang tunai yang lumayan telah ditawarkan kepada sesiapa yang menjumpainya, beg pakaian tersebut tidak pernah ditemui semula dan kekal menjadi misteri sehingga ke hari ini.

Koleksi 105 Keping Kulit Bertatu di Universiti Tokyo

Sepanjang hayatnya, Dr. Fukushi Masaichi berjaya mengumpul sebanyak 105 kepingan kulit manusia dan lebih daripada 3,000 keping foto arkib berserta rekod dokumentasi perubatan yang lengkap.

Selepas pemergian beliau pada tahun 1956, amanah menjaga koleksi ini diteruskan oleh anaknya, Dr. Katsunari Fukushi, yang turut mengikut jejak langkah menjadi seorang pakar patologi.

Koleksi tersebut akhirnya diserahkan secara rasmi kepada Muzium Patologi Perubatan di Universiti Tokyo (Medical Pathology Museum, University of Tokyo).

Sehingga ke hari ini, spesimen kulit bertatu tersebut disimpan dengan kawalan suhu dan kelembapan yang ketat. Koleksi ini tidak dipamerkan kepada orang awam dan hanya dibuka khas bagi tujuan kajian akademik perubatan serta antropologi terpilih sahaja kerana sifatnya yang amat sensitif.

Dilema Moral & Pandangan Moden Terhadap Pengawetan Kulit

Jika dilihat daripada sudut pandang moral dan etika perubatan moden hari ini, amalan mengumpul serta mengawet kulit manusia sudah tentu mengundang kecaman hebat serta berdepan halangan undang-undang yang ketat.

Namun, pada era Dr. Fukushi, sempadan moral dan kefahaman mengenai pemeliharaan seni adalah berbeza sama sekali.

Warisan yang ditinggalkan oleh Dr. Fukushi Masaichi adalah sesuatu yang rumit dan unik dalam lipatan sejarah. Beliau bukanlah seorang doktor yang kejam atau berniat jahat, melainkan seorang saintis dan pengumpul taksub yang melihat keindahan seni yang tidak ternilai pada sesuatu yang sering dipandang hina oleh masyarakat sekelilingnya.